Son günlerde Alanya’nın sıcağında nefes alınamaz hale geldi. İlyas’ın isteği üzerine bu yıl üçüncüsü düzenlenen Gedevet – Türbelinas Yayla Şenliği’ne gitmeye karar verdik. Havanın sıcaklığından mı yoksa yediğim içtiğim bir şey mi dokundu bilmiyorum ama gece boyu uyuyamadım. İlyas’a da söz verdim bir gün önceden, mecburen gidecektim.

     Öğlenin sıcağında, saat 12′de çıktık yola motorla. Alanya içi sıcak zaten o şaşmaz bir durum ama yaylaya doğru serinler diye ümit ediyorduk. Ne yazık ki yol boyunca tepemize vuran güneş ve asfalttan vuran sıcaklıkla erimiş halde çıktık yaylaya. Park Orman’da şenlik alanını biraz dolaştık. Açılış saati 17:00 diye belirtildiği için çok kalabalık değildi. Saat 15:00′de özel parkurda off-road gösterileri olduğunu öğrendik ve onu izlemek için biraz oyalandık.

     Çıkrık Mevkii denilen ve muhteviyatında off-road araçları için özel hazırlanmış bir parkur bulunan yere geçtik. Yaklaşık 2 saat süren off-road gösterilerinden sonra 30 saatlik uykusuzluğun verdiği sancıyla akşamki etkinliklere ve Mine Koşan konserine kalmadık. Sıcağın merkezine, Alanya’ya geri dönmeye karar verdik. Alanya’ya geldik de n’oldu? Yine uyuyamadım!

     Aşağıda off-road gösterilerinden bir kaç fotoğraf bulunmakta:

(daha…)

     Havuçtan klarnet, eldivenden tulum, tabureden flut yapıyor.

     Linsey Pollak; müzisyen, enstrüman yaratıcı, bestekâr, müzik yönetmeni, halk müziği derleyicisi.
      Havuç, lastik eldiven, tabure, sulama kabı vb. ürünleri müzik aleti olarak kullanmasının yanı sıra farklı tasarımlarıyla diğer müzik aletleride dikkat çekiyor.

  (daha…)

     Ayakkkabı bağcıkları çoğu zaman kimsenin umrunda değildir ki kişisel tercihi bağcıksız ayakkabılar olanlarda vardır aramızda. “İpiyle sapıyla mı uğraşacağım kardeşim” mantığının dışında kıyafetinize yada tarzınıza uygun bağlama şekli ile farklı bir hava katabilirsiniz kendinize. Mevcut dosyalarımı incelerken eski sık kullanınlar arşivimi gezmeye karar verdim ve birkaç tanesini sizlerle paylaşmak istedim.

Favorim;)

Ahmet Özdemir, nam-ı diğer Kör Ahmet, namını çocukken geçirdiği çiçek hastalığından sonra görme yetisini kaybettiğinden almıştır. Ancak Ahmet abiyi Kör Ahmet yapan görme engelli olması değil, Türkiye’de ilk olarak “ud” ile oyun havaları söylemesi ve bu alandaki tek kişi olmasıdır. Konya ve çevresinde çoğu kişi tarafından bilinen bu değerli şahsiyet, ince fikirli ve eğlenceli kimliği ile kendini halka sevdirmiş ve tanıtmıştır. Şans eseri kısa bir bölümünü dinlediğim şarkısından yola çıkarak bulduğum şarkılarına ve hayat hikayesine hayran kaldım.

     Bir dönem düğünlerde çalgıcılık yaparak geçimini sağlayan Ahmet abimiz, yanına çevredekileri tanıyabilecek düzeyde birkaç tane çocuk alıp, onlardan gelenleri ve gelenler hakkındaki bilgileri öğrenirmiş. Örneğin, kıyafet renkleri, boyları, tenleri, isimleri vs. Daha sonra bu bilgilere göre anons ettiğinde (“Mavili, düzgün oyna”  yada “Ayşe abla hoşgeldin” şeklinde) çevredekileri “acaba kör değil mi” çelişkisine düşüren alaycı bir kişiliğe de sahiptir. Kendi ifadesine göre, 5 bin tane şarkyı bestecilerinin ve güftecilerinin isimleriyle bilmektedir. Ahmet abinin kendi derlemeleri olan fıkra tarzındaki diyalogları anlatımı ise tam anlamıyla birer şaheser! Örnek olarak “Dünür muhabbeti”;
(daha…)