Geçen hafta babamın dükkanına gelen partideki ağaçlardan sadece birisi bu… Gökteki bulutlara bakıp bir şeylere benzetmek, yıldızlara bakıp hayalimizdeki resmi çizmek, gördüğümüzü görmek istediğimiz şekilde ya da hayal gücümüz kadar yorumlayabilmek…

    Çocukken çizdiğimiz ağaçların sadeliği… Çizdiğimiz ağaçlar ne kadar sadeyse, işittiğimiz azarlar da o kadar sadeydi aslında. “Sen hiç böyle ağaç gördün mü?” diye sorardı büyüklerimiz bize, azarlarcasına… Bak yine o ağaç, karşımda ve bir başka ağacın içinde!
     Şimdi bana soranlara soruyorum: “Siz hala görmediniz mi böyle bir ağaç?”

Benzer Yazılar

• 23 Nisan 2010 -- Meşe Saksı