Sayfalar

Kategoriler

Arsiv

Linkler

Etiketler

Meta

Autor: Orhan Uysal

~ 25/11/08

 

     Dün, 24 Kasım, Öğretmenler Günü. Standart hediye, bir demet çiçek. Aslında çiçek sembolik, duygularımızı ifade edemediğimiz yerde “al çiçeği, anla söylemek istediğimi” demek gibi birşey. “Seni Seviyorum” diyebilmek bizim toplumumuzda çoğu kişiye zor geliyor. Bunun gibi birçok sevgi sözcüğü ayıpmış gibi söylenemiyor çoğu kişi tarafından.

    Bunun ne alakası var öğretmenler günüyle? Dün akşam şahit olduğum olayla çok alakası var. Akşam yemekten sonra berbere gittim. Dönüşte markete uğradım, benden önceki bölümde konuşmalar nasıl geçti bilmiyorum ama, markete girdiğim an bir kadın elinde 2 demet çiçekle kasada hesap için sıra bekliyor ve ekliyor, “ikisini 5 liraya bırakırım”. Buraya kadar herşey normal, ancak kadın çiçekleri marketteki diğer müşteriye satıp gittikten sonra öğrendiğim bilgiyle birlikte duraksıyorum, yüzüm felçliymiş gibi sanki, yüz ifadelerimin farkında değilim o anlık! “Bak şu öğretmene abi.”

     Kasiyerin söylediği bu cümleden sonra söyleyebileceğim söz yoktu. Sonradan öğretmen olduğunu öğrendiğim bu kişi ek iş olarak çiçekçilik yapmıyorsa, 2 demet karanfil ona hediye olarak gelmiş olmalıydı. Başta dedim ya, çiçek aslında semboliktir diye. Ama güzel ülkemin güzel öğretmeni için ne anlam ifade etmekteydi o çiçekler? Sembol? 5 lira? Bir günlük mutfak ihtiyacları? Neden sattı veya neden satmak zorunda kaldı? vs vs… O arkasına bakmadan gitmişti ama benim aklımda bir sürü soru işareti kaldı…

     Öğretmenler gününüz kutlu olsun canım öğretmenlerim.

Rastgele Yazılar

Post tags:

Yorum Yapılmamış »

Henüz yorum yapılmamış.

Bu yazıya yapılan yorumlar için RSS beslemeleri.

Yorum yapın